مطالبه گری و چرائی فرار برخی مسؤولین از پاسخگویی!

امروز هنگامی‌که سخن از روحیه پرسشگری و مطالبه گری به میان می‌آید تعابیر و برداشت‌های متفاوتی از آن می‌شود اما در نهایت دلیل اینکه چرا این کلمات به مذاق برخی مسؤولین خوش نیامده است ، شاید به رفتار و عملکرد پرسشگران و نوع مطالبه گری آن‌ها باز می‌گردد که بعضاً اهداف ناصوابی غیر از منافع مردم در پشت این پرسشگری و نقادی نهفته بوده است و برخی مسؤولین نیز همین موضوع را بهانه فرار از پاسخگویی نموده و حاشیه‌ای امن برای خود ایجاد نموده‌اند.

بی‌گمان یکی از فلسفه‌های وجودی انقلاب اسلامی تحقق خواسته‌های مردم و دخالت مستقیم آن‌ها بر سرنوشت سیاسی، اجتماعی و اقتصادی بود که این اصل مهم تصمیم‌گیری‌های کلان بر اساس خواسته‌های شخصی و سلیقه‌ای و فردی را رد می‌نمود و خواست اکثریت مردم را مدنظر قرار می‌داد و بر همین اساس پرسشگری و مطالبه گری مباحث حقوق شهروندی همواره از اصول ارزشمند نظام بوده است که آن را می‌توان مصداق بارز امربه‌معروف و نهی از منکر دانست اما متأسفانه یا مردم کمتر رغبتی به آن نشان داده‌اند و یا اینکه به‌واسطه برخی کج روی‌ها توسط سیاست‌بازان و فرصت‌طلبان به بیراهه رفته و با خروج از چارچوب‌های قانونی نتیجه‌ای منفی حاصل گردیده است.
اما آنچه مسلم است در استان لرستان و به‌ویژه شهرستان الیگودرز کمتر شاهد روحیه مطالبه گری و پرسشگری و نظارت بوده‌ایم و یا بعضاً از این مطالبه گری‌ها بجای منافع عموم بیشتر بوی مطامع شخصی به مشام می‌رسیده است.
اگر امروز ما طرح موسوم به قمرود را نقد و بعضاً بدون توجه به نقش مردم مسؤولین را مقصر اصلی قلمداد می‌کنیم به‌نوعی حق‌وحقوق پرسشگری مردم و نقش آن‌ها در تحقق خواسته‌های به‌حق و قانونی را نادیده گرفته‌ایم.
روحیه‌ای که در کنار پیگیری مسؤولین شهرستان اگر تداوم داشته و چنانچه در چارچوب قانون و به دور از مباحث سیاسی و … باشد، اثربخش خواهد بود.
یقیناً در مبحث پرسشگری لازم است یک توازن در بین مردم، سیاسیون و احزاب و مسؤولین ایجاد شود.
مسؤولین و نمایندگان ما همان‌گونه که همواره اعلام نموده‌اند در تمام حوزه‌ها تخصص و اشراف کامل ندارند و برای رفع مشکلات نیازمند پشتوانه‌ای قدرتمند نظیر مردم و به‌ویژه صاحب‌نظران هستند، اما ازجمله نقاط ضعف ما ساکنان این منطقه عدم توجه به این موضوع مهم می‌باشد، به‌طوری‌که روحیه مطالبه گری پرسشگران و دلسوزان و شیفتگان خدمت و بعضاً فعالیت احزاب تنها هر چهار سال یک‌بار آن‌هم در موسم انتخابات فوران نموده و چنان با حرارت سنگ مردم و این شهر را به سینه می‌زنند و فریاد وااسفا سر می‌دهند که گویی سال‌هاست در این شهر نبوده و از مصیبت‌ها و مشکلات خبر ندارند و متأسفانه همه در یک سنگر نوک پیکان را به‌سوی نماینده رها می‌نمایند.
از آن‌سو برخی نمایندگان هم در دوران مسئولیت خود فضای نقد و پرسشگری را محدود و خود را به مجیزگویی و تعریف و تمجید عادت داده و اندک انتقادات و مطالبه گری‌ها، ولو سازنده را تخریب و چوب لای چرخ تعبیر می‌نمایند در حالی که این چرخ با تملق و چاپلوسی و الفاظ و اوصاف غلوآمیز متملقان از حرکت باز می‌ایستد و نقد و پیشنهاد بر سرعت آن خواهد افزود.
کلام آخر؛ امیدواریم مسؤولین ما ظرفیت نقدپذیری خود را افزایش داده و منتقدان ما هم در گفتار و نوشتار خود صرفاً رضایت مردم و پیشرفت شهر را مدنظر قرار دهند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>